<strong>Cantina-po włosku piwnica, miejsce gdzie sie produkuje i dojrzewa wino.W cantinie panuje jednakowa temperatura ok. 12-14 st. Miałem przyjemnośc pracowac&nbsp; we włoskiej cantinie </strong>

Wino musujace wytwarzane wg metody ( champenios ) stworzonej w Szampanii we Francji, polegającej na powtórnym procesie fermentacji w butelce leżącej poziomo. Może być typu brut: wytrawne , półwytrawne i słodkie.

Bardzo wytrawne, białe wino produkowane z odmiany Chardonnay, w burgundzkim AOC&nbsp; o tej samej nazwie

We Francji, magazyn na wino spełniający funkcję naziemnej piwnicy

Czerwone wino francuskie AOC z Burgundii, produkowane z winogron odmiany pinot noir uprawianych na powierzchni 433,91 ha w gminie Gevrey-Chambertin (w tym 51 ha w gminie Brochon), położonych w p&oacute;łnocnej części podokręgu C&ocirc;te de Nuits.

Bardzo istotne jest zachowanie pewnych zasad przy wyrobie wina tak abyśmy otrzymali wysokiej jakości produkt. Tak samo łatwo jest bowiem wyprodukować dobre wino co popsuć je. Dużo zależy od nas samych i właściwego podejścia do całego procesu produkcji wina domowego. Bardzo ważny jest zatem sam dobór owoców, ich jakość i czystość. Unikajmy owoców robaczywych, uszkodzonych. Dokładnie myjmy owoce przed załadowaniem do balonu,to bardzo wazne dla naszego trunku. Pamiętajmy że wszystkie czynności które wykonujemy przy przygotowywaniu wsadu powinniśmy wykonywać w czystych warunkach. Nie używajmy do tego celu brudnych naczyń. Najlepiej gdy zaopatrzymy się w odpowiednie naczynia (więcej na ten temat w dziale sprzęt do produkcji wina) i będziemy stosować je tylko do tego celu. Korzystanie z naczyń uniwersalnego zastosowania w kuchni nie jest dobrym pomysłem i może skończyć się zakażeniem wina. Dbajmy również o właściwy dobór proporcji poszczególnych składników wina, to właśnie od nich zależy przebieg fermentacji. Oczywiście nawet wtedy gdy zachowamy wszystkie powyższe zasady i środki ostrożności może dojść do skażenia wina. Dzieje się tak wtedy jak w naszym balonie zadomowią się bakterie. Czasem może spowodować to całkowite zepsucie wina. Należy pamiętać aby właściwie zabezpieczyć zarówno balon jak i butelki przed dostępem powietrza. Jest to bowiem najczęstsza przyczyną rozwoju dzikich bakterii innych od tych z drożdzy winiarskich. Częstym przypadkiem zepsucia wina jest jego tzw. zoctowanie. Zamiast wysokiej jakości wina otrzymujemy wtedy coś na wzór octu owocowego. Za taki stan rzeczy odpowiadają bakterie octowe które atakują wino w czasie leżakowania. Możemy tego uniknąć właściwie korkując i uszczelniając butelki z winem. Kolejnym zagrożeniem dla naszego wina jest kwas mlekowy. Gdy zaatakuje wino staje się kwaśne. Część tych procesów możemy zatrzymać poprzez zasiarkowanie wina, ale nie jest to szczególnie polecany zabieg do wyrobu win domowych. W końcu decydując się na domowy wyrób win chcemy otrzymać naturalny produkt. Rzadko kiedy amatorzy win domowych przechowują wino inaczej niż w szklanych butelkach. Zdarzają się jednak tacy którzy dla zachowania pełnego kunsztu wyrobu win trzymają je w drewnianych beczkach. Wtedy dodatkowym niebezpieczeństwem może okazać się pleśń. Z reguły rozwija się ona najpierw na zewnętrznych ściankach beczek a dopiero potem przedostaje się do ich wnętrza. Znów pomocne może być tu siarkowanie .Najwazniejsze to czystosc : bo to co robimy sami bedziemy degustowac . Najlepiej więc dbać od samego początku całego procesu wyrobu wina, od wyboru i przygotowania owoców do przechowywania wina o odpowiednią jakość naszej pracy. Unikniemy wtedy przykrych niespodzianek. ZAPOBIEGANIE: pojemniki muszą być wypełnione winem w jak największym stopniu, ew. wolną przestrzeń należy wypełnić dwutlenkiem węgla lub starą metodą - spalić knot siarkowy. Leżakujące, szczególnie słabsze wina powinny zawierać odpowiednią ilość wolnego dwutlenku siarki. Nastawy o zbyt niskiej kwasowości np. z owoców przejrzałych lub zawierających mało kwasów są bardziej podatne na sztych i dlatego należy je dokwaszać. Aby nie dopuścić do wprowadzenia bakterii przez muszkę octową w czasie przechowywania owoce powinny być zabezpieczone materiałem o gęstych oczkach. W fazie fermentacji oraz leżakowania w przypadku stosowania zamknięć hydraulicznych należy stale kontrolować poziom cieczy w rurce bądŸ też na jej końcu umieścić korek z waty lub gazy a najlepiej założyć gaze ...http://wino.org.pl/content/ warto wejśc na tą stronke i sobie poczytac jest tam super wszystko fachowo opisane.

<p>Najczęstrze choroby winorośli to mączniak rzekomy ,mączniak właściwy i szara pleśń.<br /><br /><br />&nbsp;</p>

W pierwszym roku po posadzeniu. CIECIE WINOGRONU Ten zabieg jest absolutnie niezbędny i nie ma co tu kombinować. Jesienią należy przyciąć łozę na 2-3 oczka ( i zabezpieczyć przed zimowym mrozem np. przez obsypanie kopczykiem ziemi). Bo przede wszystkim powinniśmy zafundować roślinie silny system korzeniowy. A także mieć nadzieję na wykształcenie w następnym roku sensownych, grubych latorośli. Następnego roku z każdego z tych 2-3 oczek powinniśmy uzyskać dorodne latorośle, ale także - to chyba najważniejsze - krzew powinien się porządnie ukorzenić, co będzie miało wpływ na jego dalsze losy. W drugim roku i następnych latach... Dla uzyskania świetnych owocowych efektów należy pamiętać o kilku prostych sprawach: o zachowaniu równowagi miedzy możliwością systemu korzeniowego, a pokarmowymi potrzebami części nadziemnej (latorośle, liście, owoce) - tzn. cześć nadziemna krzewu nie może być nadmiernie rozbudowana bo 'pokarm' pobierany przez korzenie będzie wykorzystany głównie na rozwój liści i latorośli, a nie gron. o konieczności właściwego nasłonecznienia gron - to jest niezbędne do ich prawidłowego dojrzenia i zgromadzenia w nich maksymalnej ilości cukrów. o konieczności przewietrzania krzewów, co jest podstawową ochroną przed chorobami grzybowymi. o takim uformowaniu krzewu, które ułatwiało będzie osłonięcie go przed wpływem zimowych mrozów. na tej stronce jest świetnie opisane http://www.winogrona.org/ sam korzystałem z tych porad polecam.

<p><strong>Cukromierz</strong> - jest to rodzaj aerometru. Służy on do mierzenia stężenia cukru w płynie. Jest to najczęściej szklana lub plastikowa rurka z obciążeniem u dołu. Wewnątrz znajduje się wykalibrowana skala, określająca stężenie cukru. Przyjmuje się, że dana wartość cukru podana na cukromierzu jest r&oacute;wna 100 gramom wody. Pomiar cukromierza jest najdokładniejszy w temperaturze 20&deg;C. Jednak cukromierz określa r&oacute;wnież ilość innych składnik&oacute;w zawartych w płynie. Są to tzw. niecukry. W moszczu do wina mieści się 4&nbsp;% tych substancji.</p><p>Cukromierz jest stosowany między innymi w winiarstwie. Winiarze mieszczą nim stężenie cukru w moszczu i brzeczkach miodowych przy wyrobach miod&oacute;w pitnych. Dzięki cukromierzowi można r&oacute;wnież określić zawartość alkoholu w przygotowanym winie. Jest to tzw. &quot;winomierz&quot;.</p><!-- Saved in parser cache with key plwiki:pcache:idhash:894488-0!1!0!!pl!2 and timestamp 20070613215913 -->